पेण येथे परमहंस सच्चिदानंद सद्गुरू स्वामी स्वरूपानंद यांच्या जन्मोत्सव सोहळा उत्साहात साजरा केला .तसेच परमपूज्य सद्गुरू स्वामी अमलानंद यांच्या समाधीचे व पादांम्बुजांचे दर्शन सोहळा आनंदात संपन्न झाला

स्वामीजींना पेण चे आमंत्रण आले तेव्हा पासून मनात एक उत्सुकता निर्माण झाली होती.कधीही न पाहिलेले तीर्थक्षेत्र स्वामीजींमुळे तिथे जायला मिळणार दर्शन होणार ही उत्सुकता , जिज्ञासा मनात येत होती & ठरवले होते जायची व्यवस्था झाली तर ही संधी सोडायची नाही ...पावस

शिबिराहुन आल्यानंतर परमपूज्य स्वामी अमलानंद यांचे काही अनुभव कानावर पडले होते...पेण ला जाण्याचा अजूनच उत्साह वाढत होता.....आता तर पक्कं ठरले आपण जायचेच....तसेच इतर साधक भगिनींची ही मनाची अवस्था माझ्यासारखीच होती . त्यामुळे बस ची व्यवस्था केली.

काल २१ डिसेंबर २०२५ , रविवार,ठरलेल्या वेळेप्रमाणे आम्ही पेण ला निघालो .ठिक १०.३० वाजता सकाळी स्वामी अमलानंद निवास या ठिकाणी पोहोचलो.

तिथे पोहचताच स्वामीजींनी पायावर पाणी घेऊन परमपूज्य अमलानंद स्वामीजींच्या पूजन केलेल्या पादुकांचे दर्शन घेतले.दर्शन घेतल्या बरोबर स्वामीजी पूर्णपणे भावविभोर अवस्थेत असतांना त्यांनी परमपूज्य अमलानंद स्वामीजींच्या सर्व नातवंडांना बोलवले प्रत्येकाला खूप जवळ केले ,आपलेसे केले व आपण सर्व एक कुटुंबिय असे म्हणून भरभरून आशीर्वाद व प्रसाद दिला.त्यांच्याशी सुसंवाद करतांना स्वामींना आलेला अनुभव सांगताना ही स्वामीजींचा आत्मभाव भरभरून वाहत होता स्वामीजी अनुभव सांगताना म्हणाले की, पादुकांना स्पर्श करताच सर्रकन स्वामी अमलानंद माझ्या हृदयात येऊन स्थापन झाले . आज परमपूज्य स्वामी अमलानंद जणू एका वेगळ्या रूपाने प्रकटावे अशी ती अनुभूती आम्ही सगळे जण बघत होतो. त्यानंतर परमपूज्य स्वामी अमलानंद यांच्या समाधीचे दर्शन ,त्यांच्या खोलीचे दर्शन घेतले .ते क्षणचित्रे व व्हिडिओ ही पाठवते.

त्यानंतर स्वामीजींचे प्रवचन सुरू झाले .खरतर प्रवचनापेक्षा सहज ,रसाळ अनुभव कथन स्वामीजी करत होते . त्यामुळे परमपूज्य स्वामी अमलानंद यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा प्रवास , अनुभवायला आलेले क्षण सहज समजत होते .आमचे पण मन त्या काळाला धरून रूंजी घालत होते .जणू आम्ही प्रत्यक्षात सर्वांना बघत आहोत, ऐकत आहोत इतके वातावरण पावस च्या परमहंस स्वामी स्वरूपानंद यांच्या वातावरणात सर्वे श्रोते एकरूप झाले होते...त्यातच रममाण झालेल्या श्रोत्यांना नचिकेत चे बालपण(दिव्योन्मेष ),तोच गुरूपुत्र कसा झाला . त्यावेळी स्वामी स्वरूपानंदांची सेवा करतांनाचे स्वामीजींचे अनुभव कथन ,त्यावेळी थोर वडिलधारी मंडळींची चालेली हितगुज, चर्चा त्यांचा कानावर पडताना श्वास कसा घ्यायचा कसा सोडायचा .....?

स्वामी स्वरूपानंद यांनी आत बोलावणे ...ते सर्व प्रसंग कथन झाले.साधना कशी करावी , अनुग्रह कसा मिळाला ते कळलेच नाही ... गुरू परंपरेचा वाचनाचा कागद मिळालेला नव्हता ....तो स्वामींना मिळाला ...तो प्रसंग स्वामीजींनी मधुर रसनेतून सांगितले...सर्व रसिक कथन ऐकण्यात मग्न झाले होते.

परमहंस स्वामी स्वरूपानंद यांच्याशी झालेला शेवटचा संवाद ...आपल्या सारख्यांना पण विरहात घेऊन जातो तो प्रसंग जितका स्वामीजींच्या हृदयात कोरला गेला आहे, तितकाच आम्हा साधकांना ही तो प्रसंग ऐकतांना हृदय द्रावते...

आदेश गुरूदेव सांगतांना स्वामी अमलानंद यांना स्वामी स्वरूपानंद यांनी दिलेला आदेश स्वामी विद्यानंद यांना गुरूपदिष्ट करण्याचे अभिवचन व ते आदेश स्वामी अमलानंद व स्वामी विद्यानंद यांनी अमलात आणून सर्वसामान्य जीवांचे कल्याण केले.

परमहंस स्वामी स्वरूपानंदांना झालेले विष्णू दर्शन . ब्रह्म साम्राज्यातील ऐश्वर्य योग ह्याच साधकांचा खरा आधार हा स्वामीजींचा उद्दात्त हेतू श्रोत्यांना अधिक भावला ..स्वामीजींच्या विशाल व सत्य जाणिवामधून झालेले अभिनव अनुभवी कथनानंतर परमपूज्य स्वामी अमलानंद यांच्या मंदिरात पावसला जशी आरती होते अगदी तशाच स्वरूपात सुंदर मधुर आरती सोहळा ,तीर्थ , प्रसाद, महाप्रसाद वाटप झाले .

त्यानंतर परमहंस स्वामी स्वरूपानंद यांचा पाळणा अतिशय उत्साहाने आनंदाने साजरा झाला.

पेण येथे परमपूज्य सद्गुरू स्वामी अमलानंद येथे अनेक नवीन ओळखी झाल्या नवे साधक भेटी झाल्या.पेण ला जाऊन आत्मतृप्ती अनुभवली.

सर्वांच्या सहकार्याने हा ही दिवस गोड झाला.धन्यवाद !!

अमलानंद फॅमिली प्रायव्हेट ट्रस्ट व दिव्योन्मेष सत्संगाचे आभार .!!

आपले
दिव्योन्मेष सत्संग

परम पूज्य सद्गुरू माऊली स्वामी स्वरूप स्वानंद जी यांस मनोभावे वंदन आणि सर्वांना नमस्कार.

(मूळ श्लोकात थोडासा बदल करून)

"नमो ब्रह्मण्यदेवाय, सनातनवेदहिताय च। ". असेच परमपूज्य गुरुमाऊलींचे स्वरूप, मला आणि शुभांगी ताईंना काल अनुभवायला मिळाले!!

काल खूप सुंदर असा योग जुळून आला होता. आमच्या घरचे गेली पंधरा वर्षे पुरोहित असलेले गुरुजी - वेदमूर्ती श्री मंगेश बावीकर यांनी, काल सोहम भुवन येथे येऊन स्वामीजींची भेट घेतली आणि मनमोकळी चर्चाही केली.

गुरुजींची सासवड येथे स्वतःची वेदपाठशाळा आहे. तेथे वीस मुले शिकत आहेत. गुरुजी कुठल्याही अपेक्षेशिवाय, निष्कामपणे विद्यादानाचे हे व्रत, गेली आठ वर्षे सांभाळत आहेत. तेथे दाखल झालेल्या मुलांना, वैदिक यजुर्वेदीय शिक्षणाबरोबरच, लौकिक व्यवहारातील शालेय शिक्षण ही दिले जाते. त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा संपूर्ण विकास होईल; याची काळजी घेऊन त्याप्रमाणे ऑनलाईन आणि ऑफलाईन कोर्सेस शिकवले जातात. त्या संदर्भात एका कामासाठी त्यांना स्वामीजींना भेटून मार्गदर्शन घ्यायचे होते.

बावीकर गुरुजी, त्यांच्या पत्नी मधुराताई आणि मुले-शुचिव्रत व देवव्रत; तसेच पाठशाळेतील शिक्षक गुरुजी श्री.शर्मा यांनी अतिशय मनापासून स्वामीजींसोबत या कामात येत असलेल्या अडीअडचणी, गुरुजींचे उद्दिष्ट, वेदांवर संशोधन प्रकल्प उभारण्यासाठी सुरू असलेली धडपडअशा वेगवेगळ्या मुद्द्यांवर आपले विचार मांडले. त्यातून गुरुजींची विद्यादानाच्या तळमळीने, येणाऱ्या अडचणींवर मात करण्याची असलेली जिद्दच दिसून आली.

पूज्य स्वामीजींनी त्यांना, स्वतःच्या साधनेतून वेदांचे स्वसंवेद्य झालेले स्वरूप उलगडून सांगितले. त्याचसोबत, सनातन संस्कृतीचा अविभाज्य भाग; नव्हे आत्माच असलेले वेद.हे सांभाळणे आणि पुढच्या पिढीपर्यंत त्यांचा वारसा पोहोचवणे किती महत्त्वाचे आहे; सध्याच्या कलिकाळात हे काम सांभाळणे आणि तितक्या समर्थपणे पुढच्या पिढीला याची धुरा सोपविणे हे किती अवघड, आव्हानात्मक आहे.

ब्रह्मतेजाला क्षात्रतेजाची जोड मिळाली पाहिजे!.

संतांनी सर्वसामान्य जनतेसाठी जरी मर्यादित स्वरूपाचा साधनामार्ग सांगितलेला असला; तरी वैदिक परंपराही टिकवून ठेवणं किती गरजेचे आहे.

महाविष्णूंच्या रजोगुणातून ब्रह्मदेवाचे झालेले प्राकट्य, ब्रह्मदेवाचे तप, ब्रह्मदेवाने केलेली सोsहम् साधना, त्यांनी श्री महाविष्णूंच्या नाभिस्थानाच्या आतून केलेला साधनेचा प्रवास, सहस्त्रदलावर स्थित असणाऱ्या ब्रह्मदेवांना साधनेतून (स्वाधिष्ठान, मणिपूर, अनाहत इत्यादी श्री महाविष्णूंच्या सूक्ष्म शरीरातूनचक्रातून प्रवास करताना) सृष्टीनिर्मितीचे झालेले ज्ञान.चतुःश्लोकी भागवत अशा अनेक गहन मुद्द्यांवर सारासार चर्चा झाली.

या कामी सहाय्य होतील अशा अजून कोणत्या सामाजिक बाबी (स्थानिक राजकीय इत्यादी) पाहणं आवश्यक आहे, याचे पू.स्वामीजींनी गुरुजींना मार्गदर्शन केले.शक्य त्या रीतीने, पाठशाळेस मदत करण्याचे आश्वासनही त्यांनी दिले.

सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे, पूजनीय स्वामीजींनी त्यांना एक अभिनव सुंदर अशी कल्पना सांगितली. महाराष्ट्रातील प्रचंड मोठा वारकरी संप्रदाय आणि अतिशय मोठ्या संख्येने असलेले भगवद्गीतेला देखील मानणारे साधक यांच्यासाठी.वेद आणि ज्ञानेश्वरी तसेच वेद आणि भगवद्गीता हे एकमेकांशी कशी संबंधित आहेत; याचे संशोधन गुरुजींनी करावे, अशी संकल्पना आणि याची आवश्यकता ही स्वामीजींनी गुरुजींसमोर मांडली!!

या दरम्यान सर्वांचा चहा - फराळ झाला.

यानंतर गुरुजींनी गोरक्षनाथ आणि त्रिशूळाचे अधिष्ठान असलेल्या खोलीत बसून खूप सुंदररित्या, शास्त्रोक्तरीतीने वेदमंत्रांचे पठण केले. गोरक्षनाथ या शब्दातील 'रक्ष' या अक्षरावरून असलेले सूक्त, सर्वांचे आयुष्य शतायुषी होण्यासाठी प्रार्थना, तसेच समस्त चौदा भुवनांमध्ये असणाऱ्या सर्व जीवांसाठी शांतिपाठ, आणि आपल्याला लाभलेल्या आयुष्यामध्ये आपण जे काही आध्यात्मिकदृष्ट्या प्राप्त करू, ते सर्व आपल्याला प्रत्येक जन्मी सोबत असावे आणि ती आध्यात्मिक प्राप्ती (कमाई) आपले परम गंतव्य असणाऱ्या भगवान महाविष्णु चरणी अर्पण करावी. या सर्व विचारांनी बावीकर गुरुजींनी अत्यंत समयसूचकपणे निवडलेली संस्कृत सूक्त, सर्व गुरुजींनी सुस्वर म्हटली!!

यानंतर सर्व गुरुजींचा पूजनीय स्वामीजींनी खूप मोठा सन्मान केला. प्रत्येकास शाल, माऊलींचा प्रसाद आणि मधुरा ताईंना पाठशाळेच्या कार्यासाठी आर्थिक मदत म्हणून काही रक्कम देखील सुपूर्त केली. इतकेच नव्हे; तर स्वामीजींनी अत्यंत विनीतभावाने सर्व ब्राह्मणदेवतांना नमस्कारही केला!

दिवाळीच्या काळातील एक मंगल , शुभ, प्रेरणादायी आणि अविस्मरणीय असाच हा प्रसंग!!

आदरणीय स्वामीजींशी सहज बोलल्या गेलेल्या विषयाला त्यांनी इतक्या मनापासून मोठं, सुंदर आणि उदात्त स्वरूप दिलं; त्याबद्दल मी त्यांची खूप खूप आभारी आणि कृतज्ञ आहे!

सौ. साक्षी बादरायणी

स्वामीजीं सोबत काल आलेला अनोखा अनुभव होता प्रथमतः तरूण अभ्यासू मुलांपुढे स्वामीजी बोलणार हे माझ्या दृष्टीने एक वेगळे आकर्षण होते. की तरूण मुलांना स्वामीजी कसे मार्गदर्शन करणार. .हा असा अनुभव घेता येणार. नाही नाही म्हणता मी अचानक काल स्वामीजींच्या कार्यक्रमाला पिंपरी येथे श्री नेरकर यांचे सोऽहम ग्रंथालय ला भेट देता आली .

प्रसंग खरोखर मनाला तरूण करणारा ,अभ्यासाकडे वळवणाराच होता. काल ग्रंथालयात प्रवेशद्वारातून आत गेल्यावर प्रसन्नता , स्वच्छता, सरस्वती देवीचे पावित्र्य जिथे नजर टाकू तिथे दर्शन देत होती.

हे ग्रंथालय परम पूज्य स्वामी विद्यानंद यांचा प्रेरणेतून व गुरूकृपेतून उभारलेली (वास्तू) आलय होय. ते सद्गुरूंचा शब्दाला जीवंत ठेवणारी वास्तू असून सद्गुरूंच्या आदेशाला वास्तवात आणले ते श्री व सौ. नेरकर काका काकू.

ग्रंथालयाचे कामकाज अतिशय प्रामाणिकपणे ते पाहात आहेत.मुलांवर एक आपण त्यांचे पालक आहोत या नात्याने ते सांभाळत आहेत.विद्यार्थ्यांमधे सकारात्मकता कशी वाढेल ,अभ्यासास प्राधान्य कसे देता येईल यासाठी ते विविध प्रयत्न करत आहेत.विविध उपक्रम घेतात.त्यांच्या ग्रंथालयातून बाहेर पडलेले अनेक विद्यार्थी आज class 1, class2 officers आहेत.मोठमोठया पदावर कामकाज सांभाळत आहेतअशी कौतुकास्पद कामगिरी समाजाचे देणे लागतो या भुमिकेतून ते ती जबाबदारी सांभाळत आहे. सद्गुरूंच्या आठवणीत हे ग्रंथालय आज ही चैतन्याने बहरत आहे.उपस्थित असलेले मान्यवर चव्हाण सर यांनी पिंपरी -चिंचवड गाव ते शहर,महानगर हे परिवर्तन त्यांच्या एका पुस्तकातून लिखित स्वरूपात मांडला ते पुस्तक सर्वांना भेट स्वरूपात दिले. तसेच समाजाचे आलय कसे कसे विस्तारते ते त्यांनी पुस्तकात मांडलेले असले तरी ग्रंथांचे आलय हे ग्रंथातील विचारांनी विस्तारते हे विचार स्वामीजींनी विद्यार्थी मनावर ठसवले.तसेच दुसरे अतिथी ससाणे सर आज ३५ वर्ष वैदू जमातीच्या मुलांच्या शाळेत ३५ वर्षं समाजाला योगदान देतात ते म्हणजे संस्कारांचे बीज लहान मुलांमध्ये बोवण्याचे ते करत आहे.

अशा विद्यार्थ्यांसाठी विशेष मार्गदर्शन करावे ते आपल्या स्वामीजींनीच,की जे स्वतः व्यवहारात प्रोफेसर, प्राध्यापक,अशी कामगिरी केलेले तर अध्यात्मिक दृष्टीने आज ते सद्गुरू पदावर विराजमान आहेत.त्यामुळे एक वेगळाच संवाद काल विद्यार्थ्यांना भावला असणार. जीवन जगत असताना soft skills वर विद्यार्थ्यांनी आपले जीवन कसे उत्क्रांत केले पाहिजे हे सर्व उदाहरणातून मांडले. स्वामीजींना देखील त्यांच्या काॅलेज जीवनातील काही प्रसंग आठवले त्यातही ईश्वर वेळेवर कसा आधार देतो.तसेच अर्जुन व कृष्ण , भगवद्गीता या विषयी देखील श्रेष्ठ विचार मांडले.

अतिशय सोप्या व जुने चित्रपट ,आजचे कलाकार , राजकारणीय लोक ते त्यांचे ध्येय असे गाठतात असे मुलांचा वाढत्या वयाचे गुण लक्षात घेऊन मार्गदर्शन केले.तसेच स्वामी स्वरूपानंद यांचे ब्रीद आठवणीने सांगितले." ध्येय असावे सुदूर की ते कधी न हाती यावे .मात्र तयाच्या प्रकाशात सदोदित चालावे व चालता चालता चालणे विसरावे असे त्यांना विशेष मार्गदर्शन केले.

परमपूज्य स्वामी विद्यानंद यांच्या आठवणीने श्री.नेरकर काकांचे जीवनच कसे बदलले है सांगताना नेरकर काकांचे मन भरून आले.

महाले काकांना प.पू.स्वामी विद्यानंद त्यांना कायम एक गीत गायला लावायचे "ये कोन चित्रकार है" आशा स्वामीजींचा आठवणींना उजाळा मिळाला.बरेच जुने फोटो अल्बम बघतांना काही चेहरे नव्याने ओळख झाली.

ग्रंथालयात २०० चा वर मासिके येतात,६०,७०प्रकारचे पेपर येतात त्यातील विविध महत्त्वाच्या विषयांचे कात्रण करून फाईल केलेल्या बघायला मिळाल्या.कर्तबगार मुलांचा मुलाखती ,जीवन जातांना अपयशाला दूर करून यश कसे संपादन केले अशा प्रेरणादायी मुलांचे लेख कात्रण करून फाईल तयार केलेल्या होत्या.

श्री.महाले काकांचा घरी स्वामीजींचे औक्षण करून आदरातिथ्य,स्वागत केले.आमचे पण छान स्वागत केलेनंतर त्यांचे घर ,देवघर बघितले सर्वांना आशीर्वाद दिले.तसेच त्यांच्या संपुर्ण घरातल्या सर्वांचे औक्षण केले व नजर उतरवलीअशी ही सोहम ग्रंथालयाला दिलेली भेट अविस्मरणीय व अनोख्या स्वरूपात आम्हाला ही मनाला आनंद देतील झाली.

धन्यवाद श्री.व सौ.नेरकर काका काकू, तुमचा वहिणी अगदी शांत , सोज्वळ व्यक्तिमत्व आम्हाला लाभले व त्यांच्यातील सेवाभावी वृत्ती दिसली.श्री व सौ.महाले कुटुंब,श्री.चव्हाण सर श्री.ससाणे सरव सहाय्यक विद्यार्थी सर्वांचे मनःपूर्वक आभार. तुमच्या सर्वांचा आग्रहामुळे आमचे येणे झाले व असा सुंदर अनुभव आम्हाला ही घेता आला. पुन:श्च धन्यवाद!

शुभांगी 

अध्यात्म विषयाचे व्यासंगी आणि अभ्यासू वडीलधारी व्यक्तिमत्व श्री. कुलकर्णी आजोबा यांची भेट

कुलकर्णी आजोबा. आजमितीला त्यांचे वय ९४ वर्ष.सद्गुरू वरदा भारती त्यांचे सद्गुरू. श्री.रामदास स्वामींचे परमभक्त. दासबोध ग्रंथावर अनेकदा निवेदन सादर केले आहेत. एक अभ्यासू ,व्यासंगी व्यक्तिमत्त्व. .म्हणजे कुलकर्णी आजोबा. साक्षी त्यांच्याकडे काही कालावधीसाठी त्यांची पेईंग गेस्ट म्हणून राहिली होती. अशा एका भेटीचे वर्णन

कुलकर्णी आजोबांना दास गणू महाराजांचे अभंग ,आळवणी त्यांना प्रचंड आवडते कारण त्या मध्ये सर्व संतांचा उल्लेख असून ते सर्व संत पांडुरंगाला आर्त हाक मारत दार उघड पांडुरंगा ,आम्ही तुझ्या भेटीला सर्व संत मेळा आलो आहे. .ही अळवणी स्वतः नित्य उपासनेत ते म्हणतात ती स्वामीजींना देखील म्हणून दाखवली.

अध्यात्मिक प्रवास पुसटसा माहिती होताच तरी हे मायाजाळ सुटत नाही. प्रभू श्रीरामाला रोज विनंती करतात. माझा आत्माराम मला कधी सापडेल. !! त्यासाठी मी प्रयत्नशील आहे! अशा अध्यात्मिक गप्पांमधून आजोबांचे व्यक्तिमत्त्व उलगडत होते.

स्वामीजींचे छान स्वागत केले ,गळ्यात पुष्पहार घालून स्वागत ही केले .अ़गावर शाल घालून सत्कार केला. .स्वामीजी आजोबांचे वय लक्षात घेता ,आपण वडिलधारीअसे म्हणताच स्वामीजींचे भाव भरून आले नक्कीच तो क्षण त्यांना परमपूज्य स्वामी विद्यानंद यांची आठवण देऊन गेला असावा. .त्या भावपूर्ण अवस्थेत स्वामीजी असतांनाच आजोबा एकटेच बोलत होते स्वामीजी बोलण्यासाठी पुढे होत होते पण आजोबांनाही स्वामीजी आल्यामुळे किती बोलू आणि किती नाही अशी त्यांची मनस्थिती जाणवत होती. त्यांनी दासगणू महाराजांचे अभंग गायले अनुभव भरपूर आजोबांचा पाठीशी आहे हे जाणवत होतेनंतर स्वामीजींनी पण त्यांना शाल व शहाळे नेले होते. आजोबांच्या देवघरात स्वामीजींना दिलेली शाल स्टुलवर टाकून त्यावर आजोबांना बसायला सांगितले ,स्वामीजींनी नेलेली शाल त्यांचा अंगावर पांघरली व असे बसून देवासमोर साधना करायला सांगितले.थोडी साधनेची क्रिया पण करून दाखवली आजोबांकडून करूनही घेतली.प्रभू श्री राम यांनी चांगले जीवन दिलेच पण आता ११ वी इयत्तेतील न राहता पुढे जायला पाहिजे.तर ते भावनेतूनच जाता येईल. .आज्ञा चक्री पांडुरंगाशी अंतरंगातून बोलत राहा. सगुण भक्ती खूप झाली. .आता निर्गुणाकडे वाटचाल करायला पाहिजेअसे मार्गदर्शन वजा उर्वरित जीवनात मानवाचे रहस्य असे उलगडले पाहिजे ते आजोबांना सांगितले.

साक्षीने सर्वांसाठी मूऊ , लुसलुशीत असे आलू पराठे , कोशिंबीर,दही व दही भात आणलेला ,आजोबा व स्वामीजींचे जेवण होताच आम्ही प्रसाद ग्रहण करून स्वामीजींचे -आजोबांचे दर्शन घेऊन निघालो.ह्या भेटी दरम्यान आजोबांच्या दोन मुली स्वाती ताई & रेखा ताई यांची भेट तर झालीच सोबत आजोबांची केअर टेकर कविता ही शांत , प्रामाणिक , तिला देखील स्वामीजींनी आशीर्वाद दिला.अशी आजोबांची भेट स्वामीजींनी व आम्ही सर्वांनी घेतली .ही भेट साक्षी ताईं मुळे घडून आली.धन्यवाद साक्षी ताई.

सौ.शुभांगी पाटील