काव्य​

Years
२०२५
तूच देवी मम स्वरूपी वारी डोले अद्वैत उन्मेष - 2 अद्वैत उन्मेष - 3 गजानन महाराज - प्रकट ब्रह्म अद्वैत
२०२४
एकांती चंद्र पृथ्वी मनोगत अनुबंध दिगंतरी अघटित विश्व हे क्षणानो पुण्य द्या प्रार्थना देवघरातील पूजा
२०२३
सत्य क्षण ते आले अवधूता रे तव रुपासी शिव - विष्णू हृदय
२०२२
अश्रू अध्यात्म वाट शोध आनंदाचा
तूच देवी मम स्वरूपी

तूच देवी मम स्वरुपी,
खडग घेऊनी अवतार धरी!
कुमकुम तिलके तुझ्या अर्चने,
तीन व अर्ध्या रुपी वास करी !!

तेजस्विनी तू सुवर्णमयी,
मूलाधारी शांत दिसे!
मायेच्या त्या लटिक्या रूपा,
लेवून, आधारी विश्व खुले!!

ब्रह्मज्ञाने अधिष्ठान करोनि,
परा जाणिवे उन्मुख होई !
सोsहम् च्या प्राणगतीतून,
मायेतून 'त्यासी' व्यक्त करी !!

मणिपुरी जशी अन आहाती,
त्रिगुणातून अपार असे !
सत्य संविद् हे तुझ्याच रूपे,
आत्म्याचे तू प्राणेश्वरी सजे!!

विविध आकारी अनेक रूपे,
यांत्रिकतेतून काम करी !
एकरुप त्या भाव समृद्धे,
पुरुषोत्तम तो आकार धरी !!

तूच महेश्वरी, तूच शारदा,
विश्वमोहिनी तूच असे !
जीवात्म्याच्या अज्ञान मुंडणा,
रणचंडीचे रूप धरे !!

स्वरूपी माझ्या प्रकृतीतून
साधन होऊनी कृपा करी !
सहस्त्रदली त्या तुझ्या निवासा
महाशून्यी तू ' हरीच ' असे!

आत्मप्रवासी
स्वामीं स्वरूप स्वानंद

🌸आध्यात्मिक रसग्रहण🌸

परमपूज्य सद्गुरु माऊलींच्या विश्वजननीशी असलेल्या अद्वैततेतून, एकरूपतेतून स्फुरलेलं असे हे काव्य होय!!

हे अतिशय अद्भुत असं काव्य वाचून उमटणारे भावतरंग येथे शब्दबद्ध करण्याचा प्रयत्न करते आहे.

परमपूज्य स्वामीजी या काव्याद्वारे सांगतात, " हे देवी! तू माझेच स्वरूप आहेस! " म्हणजेच मला असे वाटते की, साधकाला आत्मज्ञान प्राप्त झाल्यावर स्व-रूपात आणि देवी/देवता-स्वरूपात जी अभिन्नता प्रतीत होते, त्याच अद्वैत, एकजिनसी, अभेद, एकत्वाच्या अंतरंग जाणिवेतून स्वामीजींची हे देवीबद्दल स्फुरलेली काव्यसुमने डोलत आहेत !!

हे देवी हे आदिशक्ती!! तू माझेच (आत्म)स्वरूप आहेस. तू हाती तलवार घेऊन अवतार धारण केला आहे. तू साडेतीन पिठाच्या रूपात (ओंकार, शक्तिपीठे, मानवी शरीर) निवास करतेस. कुंकवाचा टिळा लावून तुझी पूजाअर्चा केली जाते.

हे जगन्माते! तू तेजस्वरूप, सुवर्णासारखी कांती असणारी आहेस. तू मानवी देहाच्या मूलाधार चक्रात, शांतरीतीने (सुप्त) निवास करतेस. खरे तर तू पराशक्ती, मूळ शक्ती आहेस; परंतु मायारूपी खोटे रूप धारण करून, निराकाराला आधार देऊन, संपूर्ण ब्रह्मांड अस्तित्वात आणतेस.

(परा-> अपरा-> माया)

हे मूळमाये! तू मनुष्याच्या स्वाधिष्ठान चक्री असणारी ब्रह्मज्ञानाची जाणीव आहेस. तेथून 'परा' स्थानी तुझा प्रवास उर्ध्व दिशेने सरकत असतो. प्रणव ( सोsहं) च्या गतीद्वारे, तू मायेतून ईश्वरास व्यक्त करतेस.

हे जगदंबे! मूलाधार, स्वाधिष्ठान, मणिपूर तसेच अनाहत चक्रांतील सळसळत्या शक्तीप्रवाहाची तुझीच जाणिव आहे. त्रिगुणांनी, त्रिगुणांवर आधारित जरी हे विश्व निर्माण करतेस; तरी तू गुणातीत आहेस! [साधकाला अनाहतानंतर विशुद्धाच्या ठिकाणी प्राप्त होणारी त्रिगुणातीत अवस्था, हा तुझाच प्रसाद आहे.] आत्म्याची (ईश्वराची) तू प्राणप्रिया आहेस. तू व ईश्वर हे सर्व परिस्थितीत, सदासर्वदा एकरूपच आहेत. आत्मा तुझ्याशिवाय राहू शकत नाही. 'सत्याला जाणून घेणारे' असे तुझे स्वरूप आहे !

हे आदिमाये! तू अनंत आकार, विविध रूपे घेऊन, साचेबद्ध आखीव - रेखीव कलात्मकतेतून (यांत्रिकतेतून), विश्वाचे उत्पत्ती स्थिति व लयाचे कार्य कुशलतेने संपन्न करतेस. तुझ्या पुरुषोत्तमाशी (परब्रह्माशी) असणाऱ्या एकजिनसी, अभिन्नतेमुळेच निर्गुण निराकार ईश्वरास, सगुण स्वरूप प्राप्त होऊ शकले!

हे भगवती ! तुझे स्वरूप म्हणजेच महेश्वरीचे (शंकराच्या शक्तीचे), शारदेचे (सरस्वतीचे) होय! तूच अखिल ब्रह्मांडास मोहून टाकणारी, सर्व जीवमात्रांसह, जड व्यक्ततेस देखील कालगतीत बांधून ठेवणारी आहेस. मनुष्याच्या / जीवात्म्याच्या अज्ञानास कारणीभूत असणारे -षडरिपू (काम, क्रोध, लोभ, मोह, मद व मत्सर) आणि त्रिगुण (सत्व, रज, तम) अशा नऊ दोषमूलक बाबींचा नाश करण्यासाठी, आदिशक्ती ही नवदुर्गेचे, चंडीचे रूप धारण करते!!

हे परमेश्वरी! तुझे स्वरूप असणाऱ्या माझ्या प्रकृतीतून (अष्टधा प्रकृतीने बनलेल्या शरीरातून) तूच (सोs हम् ) रूपी 'साधन' हो. माझ्यावर ही कृपा कर. तुझे निवासस्थान म्हणजे परमोच्च चक्र - ' सहस्रदल ' हे होय! या ठिकाणी मला घेऊन चल. येथे योग्यास प्राप्त होणाऱ्या समाधी स्थितीत (महाशून्य अवस्थेत) तू 'हरीमय'च आहेस. येथे तुझे परमशिवाशी असणारे अद्वैत, माझ्या अनुभूतीत येऊ दे!!

काव्य रसग्रहण : सौ. साक्षी बादरायणी

( दिव्योन्मेष सत्संग सदस्य, पुणे.)